Kennismaking met de “wereld van duisternis”. VTM – Coteries of New York
Het leek me altijd dat in de videogame de visuele romans het entertainment waren voor de “daar van die jongens in de hoek”-die graag naar de anime-meisjes staren, en het volgende verhaal gelezen geschreven door een soort beste tijden met het oog op de weigering van een mooi meisje, en die in de volgende dromen was met de “tulpa” van dezelfde mooie meisje.
Verrassend genoeg is het feit 90% van de visuele korte verhalen over hetzelfde onderwerp dat het bijvoorbeeld triest is – want je kunt alles bedenken met zo’n atypische manier van vertelling in computerspellen. Iedereen is erg.
De jongens van de drijvende afstand op dezelfde manier, besluiten om hun visuele korte verhaal te maken met een “maskerade” en vampieren, waarbij het universum van de wereld van de duisternis als basis wordt beschouwd, wat op zijn beurt verschillende bordspellen is met een geavanceerde lor, maar specifiek waren ze geïnteresseerd in de vampier: de masquearade -tak.
Zoals meestal het geval is, begint het spel met de vorming van de hoofdrolspeler. In het begin spelen we voor een gewoon persoon die zijn eigen persoonlijke problemen heeft, maar ongeveer vijftien minuten – deze problemen worden niet het belangrijkste voor hem met het oog op zeer onaangename omstandigheden. Zoals ze zeggen: “problemen komen niet alleen”.
Dat is wat ik niet had verwacht van het project https://fgfoxcasino.nl/ van zo’n genre -affiliatie, het is de keuze van een personage. Je zou niet moeten verwachten dat, omdat we een keuze uit drie helden hebben, er hetzelfde aantal plotcampagnes zal zijn – er is helemaal geen. Om te kiezen uit ons potentiële vertegenwoordigers van drie clans van bloedzuigers – “penseel”, “ventra” en “toreador”, en afhankelijk van de karakterkeuze, zullen we alleen de vereisten veranderen voor het hoofdverhaal en sommige soorten acties die kunnen worden gebruikt in een “pad” -situatie. Dienovereenkomstig kan de vertegenwoordiger van elk van de clans in de situatie handelen, omdat deze geschikt is voor de “familieleden” van zijn stamboom. Een vertegenwoordiger van Ventra kan bijvoorbeeld gemakkelijk de controle over de situatie overnemen, zijn aristocratische aard en bekendheid toepassen en tegelijkertijd een handige positie voor zichzelf winnen.
Gedurende het spel zal de held moeten terugbetalen voor de service die hem wordt geleverd door een hoog -ranglijst lid van Kamarila – een aristocratische samenleving van vampieren, een pak kleintjes, maar, zoals de werkgever wordt uitgelegd, “belangrijk” voor de hele genitale diensten voor vampier in plaats daarvan.
Parallel aan de “accounts voor accounts”, zal onze “meid” zich verder verplaatsen langs de zo -aangedreven “carrièredadder”, en hij zal zijn “boot” moeten verzamelen – een bende, als je wilt. In totaal hebt u vier vertegenwoordigers van verschillende vampierclans om uit te kiezen, waaronder Nosferatu, Malkavian, Treter en Gangrel. En natuurlijk, door de manier van variabiliteit, kunnen aanvullende missies, zoals die die vertegenwoordigers van de bovengenoemde clans uitgeven, worden genegeerd, die de ontknoping van de plot zullen beïnvloeden, maar in het algemeen het einde niet zal veranderen.
De plot, helaas, er zijn niet genoeg sterren uit de lucht – sommige plotbewegingen zijn vrij duidelijk, en het einde zelf laat een zeer onaangename nasmaak achter, of een banale onvolledigheid. Ruwweg straalt de plot aan het einde een secundaire uit, die zich probeert te vermenigvuldigen met onverwachte wendingen, hoewel de ENT zo nauwgezet mogelijk wordt uitgewerkt. Dit is echter echter meer de verdienste van de auteur van de “World of Darkness” dan de scenarioschrijver op afstand.
Als we het hebben over hoe goed de sfeer “Vampire: The Masquarade” wordt overgedragen, dan kunnen we met vertrouwen zeggen – precies zodat de onbekende speler doordrenkt was, en de kennis was verrast. De foto hier is zeer aangenaam-een verscheidenheid aan achtergronden brengt de sfeer van de sombere kant van New York tot het maximum, en de personages zien er exact hetzelfde uit als hun spel beschrijft-als de “Nosferata”, dan de lelijke, als de “Ventra”, dan is de charme noodzakelijkerwijs een charme. Ondanks het feit dat de “New York Casterias” voor mij de eerste kennis werd met het universum van de “World of Darkness”, slaagde ik erin om het thema van 100%door te dringen, en volgens de spelers van “Rummaging” wordt de canon bijna overal waargenomen, gewijzigd door de tijd van de geschiedenis.
De soundtrack, die verrassend de stemming van het spel overbrengt, en geschreven door de Poolse componist Arkadius Reikovsky, die zich erin slaagde om zichzelf te bewijzen door Kholat en het medium, draagt ook bij aan onderdompeling. Het ontspannende, hoewel het enigszins sinister klinkt, de embosses (die inherent is aan de werken van vampieren) vaak grenzend aan betoverende instrumentale composities met de deelname van een synthesizer en gitaarriffs en muziek uit het hoofdmenu straalt een aangename “ommage” met het belangrijkste onderwerp van het meest populaire spel in het universum van de “wereld van de duisternis” – de? Masquarade – bloedlijnen.
Het thema van het spel dat in het hoofdmenu klinkt.
Om te kruisigen over de visuele roman meer dan een paar honderd woorden, naar mijn mening, enigszins dom, en daarom zal ik samenvatten: voor de eerste coma bleek de trekkingsafstand een zeer aangename pannenkoek te zijn, die voor de eerste drie uur van kauwen een verscheidenheid aan swale is, maar het is niet meer mogelijk, maar het is niet mogelijk om het te zwalken zonder de ontvanger te zijn.
Met vriendelijke groet aanbevolen aan iedereen die de “wereld van de duisternis” wil betreden, maar nooit heeft besloten waar te beginnen. En degenen die er al in zitten, worden aanbevolen om de mate van verwachting te verminderen en het spel te beschouwen als een zeer nauwgezette fanfictie op basis van de motieven, waarmee het spel in feite is.